Uit het promotieonderzoek van Nelleke Koedood ('Against a sea of troubles') is gebleken dat patiënten met een ongeneeslijke vorm van kanker lang niet altijd goed ingelicht worden over de behandelmogelijkheden. Meestal wordt uitsluitend over palliatieve (= remmende, niet genezende) chemotherapie gesproken en blijft de optie van afwachtend beleid buiten beeld. 'Zowel artsen als patiënten laten zich leiden door irrationele, emotionele motieven.'
De belangrijkste reden voor patiënten om voor chemotherapie te kiezen is de hoop dat ze daarmee hun leven verlengen. Dat is in de meeste gevallen valse hoop. Slechts bij een op de vier patiënten zorgt de chemotherapie voor een bescheiden levensverlenging, maar de bijwerkingen van de behandeling zijn vaak zodanig dat ze van de extra tijd nauwelijks kunnen genieten.
Chemotherapie is mijns inziens alleen noodzakelijk om snel groeiende tumoren in hun groei te remmen. Volgens chemotherapie-criticus Ralph Moss is het een feit dat voor de meest voorkomende kankers - de kankers die 90% van de kankerpatiënten doden - chemotherapie nooit bewezen heeft iets goeds te doen en in feite schadelijk is. Volgens dr. D.J. Richel, hoogleraar kankergeneeskunde in het AMC werkt de huidige chemotherapie goed bij een klein aantal kankers, zoals lymfeklierkanker, leukemieën, bepaalde kindertumoren en zaadbalkanker. Het succes blijft volgens hem echter beperkt tot 10% van de kankers. Is een tumor eenmaal uitgezaaid, dan blijkt chemotherapie al helemaal weinig toe te voegen.
Uit een studieonderzoek van 1977 tot eind jaren negentig is gebleken dat chemokuren niets toevoegen aan de overlevingstijd van kankerpatiënten met solide tumoren.
Prof. Dr. med. Dietmar Molitor uit Landau maakte een aantal jaren geleden op een medisch congres - uit een niet gepubliceerd onderzoek onder Amerikaanse veteranen - het volgende bekend: 80% van de patiënten die chemotherapie krijgen, sterven aan de gevolgen van de therapie en niet aan hun tumor.
Volgens het artikel 'Klinische toepassing van cytostatica' in het Geneesmiddelenbulletin van oktober 1997 heeft chemotherapie bij de meeste uitgezaaide kankers bij volwassenen een palliatief doel, namelijk het verlengen van het leven of het verbeteren van de kwaliteit daarvan. In de praktijk betekent dit echter dat de kwaliteit van leven ernstig wordt aangetast door de meeste combinaties van chemotherapeutica.
Chemotherapie betekent voor het lichaam - naast een ernstige aantasting van het immuunsysteem - ook een flinke belasting met giftige stoffen van de chemotherapie zelf, alsook van stoffen die vrijkomen na het afsterven van kankercellen en gezonde lichaamscellen.
De chemotherapeutica werken vooral op de snel delende cellen in het beenmerg, het spijsverteringskanaal en de haren. Het gevolg daarvan is een daling van het aantal witte bloedcellen, van het aantal bloedplaatjes en van het aantal rode bloedcellen, waardoor het hemoglobinegehalte van het bloed daalt. Door de aantasting van het maag/darmslijmvlies ontstaat een slijmvliesontsteking, die pijn en hinder bij het eten en drinken tot gevolg heeft. Er kan ook een smaakverandering optreden ten gevolge van chemotherapie. Door aantasting van de levercellen door de chemotherapeutica en door overbelasting van de lever door afbraakproducten van gezonde cellen en kankercellen ontstaat misselijkheid en braken. Verder heeft het in veel gevallen al heel snel een sterke haaruitval tot gevolg.
Ik raad mijn patiënten daarom aan goed met de oncoloog te praten over de zin van de chemotherapie. Hoe groot acht de specialist de kans, dat de kuren aanslaan? Is die kans niet groot, heb dan de moed om die - in veel gevallen onmenselijke en erg dure - behandeling af te slaan. Probeer vertrouwen in eigen mogelijkheden te krijgen.
Bid om wilskracht, doorzettingsvermogen en vertrouwen in de mogelijkheden die de Schepper ons gegeven heeft: diverse planten (o.a. de maretak / mistletoe) en paddestoelen (o.a. de Shiitake) met antikankerwerking, evenals het germanium (o.a. in het water van Lourdes). Eet gezond, ontspan en lach op geregelde tijden. Probeer te genieten van al het goede en mooie in dit leven. Denk aan het gezegde van Toon Hermans: 'Mens durf te leven'. Het belangrijkste is volgens mij echter om in harmonie te leven met je zelf, met de mensen om je heen, met de natuur en de Schepper.
Dr. Sickesz beschreef dit zo mooi in haar boek 'Bewustzijn' in het volgende gedichtje:
Harmonie met ik en wereld
Zonder innerlijke druk
En van Godd'lijk licht doortrokken
Kijk mensen, dat is pas geluk
L.P. Huijsen, arts NTTT
Interessante website over kanker:
www.kanker-actueel.nl
Oorspronkelijk gepubliceerd in De Natuur Uw Arts, 29e jaargang, Nr. 179 , bladzijde 31