Uit: De Natuur Uw Arts Nr. 260, maart/april 2019

Als oogarts moet je de kwaliteit van de bloedvaten elders in het lichaam beoordelen op basis van het vaatbeeld op het netvlies (de bodem van het oog). Dit onderzoek wordt fundoscopie genoemd.

Bij suikerziekte, hoge bloeddruk, nierfalen, etc. kan fundoscopie een belangrijke bijdrage leveren aan de diagnose en de prognose. Zo kreeg ik een oudere man doorverwezen met een ‘torenhoge bloeddruk’, 100/200 mmHg. Er was niks mis met zijn fundusvaten, wel alles met zijn ziel! Hij had pas zijn zeer geliefde echtgenote verloren. Ik stuurde hem direct door naar de naburige fysiotherapeut. Een uur later kwam hij ontspannen terug met zijn oude, normale bloeddruk: 80/125!

Als al je spieren te gespannen zijn door emotionele stress, worden de slagaderen deels dichtgeknepen en stijgt dus de perifere weerstand tijdelijk, soms extreem, tot wel 250 mmHg. Datzelfde gebeurt ook bij zware fysieke inspanning, zoals zwaar tillen en hele grote sportprestaties. Als die hoge bloedruk langer zou aanhouden, zou dit zeker levensbedreigend zijn.

Mijn hele leven lang is mijn bloeddruk al 80/120, prima autonoom geregeld dus. Maar bij grote emotie is de bovendruk (systolische waarde) wel gestegen tot 180 mm of hoger. Onbewuste angst kan de bloeddruk kortdurend extreem hoog opjagen. Dat is geen reden tot zorg, dat is gewoon één van onze talloze lichamelijke uitingsvormen, equivalenten, somatisaties. Net zoals dat het geval was bij onze voorouders en is bij allochtonen. Ik heb hiermee persoonlijk 15 jaar lang intensieve patiëntenervaring.

De bloeddruk dient opgenomen te worden in RUST. Bij de dokter is de bloeddruk steevast hoger dan bij een vriendelijke, geduldige assistente. Er zijn echter legio patiënten, onder wie ikzelf, bij wie het eigenlijk niet mogelijk is een betrouwbare uitslag te krijgen. Een bloeddruk-polsbandje thuis kan dan wel de juiste informatie geven. Niet alleen het lijf maar ook de ziel moet rustig zijn. Bij onwaarschijnlijk grote uitslagen naar boven moet eerst grondig en herhaald gekeken worden naar de ziel en het emotionele functioneren. Onderliggende causale angst aanpakken door middel van heel veel beweging in de buitenlucht, fysiotherapie, adequate psychotherapie, klassiek homeopathische middelen, yoga, tai chi, etc zijn een MUST. Domweg – op basis van de getalsmatige verontrusting over een vermeend veel te hoge bloeddruk – zomaar een loodzware batterij van reguliere bloeddrukverlagers loslaten op de patiënt, is zonder meer kortzichtig en volkomen onverantwoord. Het leidt alleen maar tot oeverloze en nodeloze ellende met steevaste bijwerkingen, die heel ernstig kunnen zijn.

Hoge bloeddruk zonder bekende oorzaak is meestal, zo niet altijd, geworteld in de verontruste ziel. Een doodgewone somatisatie (= lichamelijk onverklaarbaar; red.), meer niet. Het is de hoogste tijd dat wij als artsen en specialisten, lichaam en ziel weer gaan zien als een onlosmakelijke en harmonische eenheid, en dat wij deze ook als zodanig gaan behandelen. Wij moeten niet langer alleen maar symptoom-aanpakkers zijn, d.w.z. ‘reguliere medicijnmannen’, maar echte medici, genéésheren en -dames, die de hele klacht grondig aanpakken en verhelpen.

De huidige behandeling van een vermeend levensgevaarlijke hoge bloeddruk is helaas slechts één voorbeeld van een zeer kwalijke symptomatische benadering. Er zijn talloze voorbeelden van malpractice bij andere kwalen, die puur symptomatisch en verkeerd worden aangepakt, zonder blijvend genezend resultaat. Om nog maar te zwijgen van al die verspilde miljarden ten behoeve van onze ‘gezondheids’zorg, waar alleen de farma-industrie beter van wordt.

Dr. J. Sauter, arts